Sayaw ng Diwa

Kumpas ng mga kamay,
dala’y mga taon ng hikahos
Kibit ng mga balikat, hutok sa bigat ng pagsunod
Kibot ng mga labi, pinatahimik ng mga utos
Kurap ng mga mata, mulat sa gulo ng paligid
Indayog ng baywang, pigil na lisya ayon sa aral
Indak ng mga paa, pagal sa pagpaparoo’t parito
Sumayaw ang diwa

Kumpas ng mga kamay, tawag ng akit
Kibit ng mga balikat, waksi ang ligalig
Kibot ng mga labi, anyaya ng mga halik
Kurap ng mga mata, makulay na tingin
Indayog ng baywang, alpas ng nais
Indak ng mga paa, papunta sa lakbayin
Sa walang hanggang sayaw ng diwa.

Malabo

Malabo

katas ng isipan ay hindi kayang salain
timbangin man ay hindi husto
sukatin man ay hindi sapat
walang linaw na mga salita
walang kasiguruhang tama
ang ako ay hindi ako
ano ang pagkukuruan?
ano ang paniniwalaan?
pakinggan hindi ang mga salita
suriin hindi ang isipan
damhin ang katotohanan
sa bulong ng nararamdaman,
ang may dala ng nagiisang katotohanan
ang puso ng pagmamahal...

'netbook'

ang mga bawa't salitang kulang kulang
na naguunahang umalpas sa dilang manhid
pilit na ipinaanod sa mainit na kape

ang mga daliring nanlalamig
gustong humaplos sa buhay na balat
bagkus ay itinitipa sa mga nakaalsang letra

ang mga labing tuyo
naghahanap ng init na di nakapapaso
binabasa ng sariling dila

tubig na walang landas
dahong walang hamog
nagkakasya sa isang dangkal na parisukat

Ina

Siya ang tumanggap ng tungkuling magbigay buhay
kalakip ng pagbingit ng sariling kaligtasan

Siya ang hindi natutulog sa mga gabing may karamdaman
Siya ang nagpaparaya ng mga subo ng pagkain
Siya ang may ari ng huling mga matang pumipikit sa gabi
Siya ang may ari ng mga tuhod na nakaluhod, taimtim na nagdarasal
Siya ang humihiling, umaako ng mga sakit

Siya ang unang gumigising, nagluluto ng sustansiyang kakainin
Siya ang umuunat sa mga takip ng kahubdan
Siya ang nagiisang hindi nawawalan ng pag-asa
Siya ang kakampi sa tama man o mali
Siya ang naghahayo sa iyo sa pakikipaglaban sa mga panganib ng mundo
At Siya ang sumasalubong sa iyong pagbabalik...

kaarawan

para sa iyong kaarawan...
walang hanggang bughaw na kalangitan
walang hanggang liwanag ng araw
walang hanggang kutitap ng mga bituin
walang hanggang alon ng karagatan

ang lahat ng bango at kulay ng mga bulaklak
bigkis ang sanlaksang sigla

ang walang tigil na inog ng oras
dala'y bawa't pintig ng pag-ibig

huni ng mga ibon, himig ng kalikasan
dala'y awit ng diwa

lakas na galing sa bawa't himaymay ng laman
natitirang mga taon ng buhay
tibok ng puso

ang lahat ng nasa kalawakan at ng nasa lupa
ang lahat-lahat ng akin...
buong pagmamahal na handog sa iyo....
sa iyong kaarawan.

December 7

hindi alintana kahit pa halos di nakatulog
masakit ang ulo,
mabigat ang talukap ng mga mata,
mabigat ang dibdib,
tumingin sa oras at
nakita ang petsa
sumikdo ang dibdib
inalala ang araw na nagbago ng buhay
ang araw na nagbigay buhay
umawit, umindak sa awit ng pag-ibig
hindi alintana ang anumang sakit

Sabado

gumising ng maaga
at isa-isang ginawa ang mga trabahong
halos walang katapusan...

sana, may katulong na nagbubuhat
ng mga pinamili, namintig ang mga braso
sa bibigat ng mga binuhat
kaban ng bigas, sanlaksang inumin
at kung anu-ano pa
sana may katulong na pumapasan
ng namimintig na puso
sa pagbubuhat ng kung
anu-anong bigat at kasakitan

sana may kasama
habang nagmamaneho ng
sasakyan sa pagpunta kung saan-saan
sana hindi nagiisa sa pagtawa
sa nakakatuwang panoorin
sana hindi nagiisa sa pagiyak
sa malulungkot na mga pelikula
sana hindi nagiisa sa pagsasayaw
sa nakakaindak na musika
sana may kasama sa pagmamaneho
ng buhay

ipipikit na lang mga mata...
habang kinakapa katabing
malamig na unan
Tapos na naman ang Sabado